FilmLAB on the move

Martijn van Veen CinemAsia Update, FilmLAB Update

In 2021 CinemAsia FilmLAB has been in hibernation mode with amongst others the unpredictability of the Coronavirus, possible lockdowns and the potential consequences for the film industry making it hard to organize regular programmes and courses for our communities. Aside from CinemAsia FilmLAB, the festival also could not go through as planned in 2021. But now that 2022 has started, FilmLAB sees new opportunities to come out of hibernation. Aside from the usual FilmLAB Jam Sessions, who we have still been organising throughout 2021, we are reviewing the possibilities to start up regular CinemAsia FilmLAB programmes zuch as ScriptLAB and the FilmLAB Shorts Programme. With our fund specialist helping us out with fundapplications and we look forward to a positive verdict from the funds so that we can get back to full steam to let CinemAsia FilmLAB help as many Asian Dutch filmmakers and filmprofessionals to get connected with the industry and to gain experience in filmproductions and above all to get more beautiful stories of Asian Dutch into cinemas and television screens.

We will keep you posted!

In the meantime we wish everyone a happy new year, may your 2022 be awesome!

Ernie Tee New head of FilmLAB

Martijn van Veen CinemAsia Update, FilmLAB Update

Ernie Tee has been appointed head of CinemAsia FilmLAB. Under his supervision the future of FilmLAB will take shape in the coming months.

Ernie Tee is a screenplay coach, script editor and script supervisor and has worked on a myriad of feature films, drama series and short films. He has collaborated with several writers, directors and executive producers within the Netherlands as well as abroad. He is a founder of the Scenariovakschool, where he is also one of the core professors. He also teaches at The Netherlands Film Academy and on the Writing for Performance program at the HKU. He has been an advisor to the Stimuleringsfonds and the Netherlands Film Fund. Currently, he is an advisor to the NPO Fonds. Ernie has worked as a film critic and film publicist, and was awarded the Pierre Bayle Prize for Film Criticism.

Ernie has also been involved in previous editions of CinemAsia FilmLAB as script consultant or intermediary. CinemAsia is honored by Ernie’s involvement in FilmLAB and his willingness to share his expertise and knowledge. The CinemAsia FilmLAB team is looking forward to support Ernie in his vision for FilmLAB.

FilmLAB at IDFA

Martijn van Veen FilmLAB Alumni Programme

IDFA is screening more than twenty Asian documentaries this year. FilmLAB supporters André and Daan have put together a top 6 and will be present at the screenings themselves. Come and join us and let’s meet! Our top 6:

1. Children of the Mist (Vietnam)
André present Thursday 25 November, 16:45

2. Writing with Fire (India)
André (shortly) present Sunday 21 November, 16:15

3. Now Is the Past (Japan/Indonesië)
Daan present Friday 26 November, 21:15

4. Four Journeys (China/NL)
André present Friday 26 November, 21:30

5. A Marble Travelogue (China)
Daan present Sunday 28 November, 10:15

6. A Thousand Fires (Myanmar)
André present Friday 25 November, 17:15

For dates, availability of tickets and information about all Asian documentaries that IDFA screens, go to IDFA goes Asian.

Honeycomb

Update Shortfilm Honeycomb by Haider Hussain

Daan Vree CinemAsia Update

Honeycomb is a short movie from writer/director Haider Hussain. The script was developed within the CinemAsia Writers Room. The script and filmplan was also discussed a few times within the CinemAsia Jam Sessions in which filmmakers of the CinemAsia FilmLAB Network discuss about eachothers work in progress. After a succesful Cinecrowd campaign and an exiting pre-production fase and shootting days the post can start!

HoneycombAbout Honeycomb
Mariyam, a twenty-year-old Dutch Muslim heavy metal vocalist, realises
she might be pregnant. How does she reconcile this news with her
different cultural identities and, above all, tell her mother?

The film deals with the larger theme of identity and in particular its
malleability and fluidity. With the overconfidence that accompanies the
follies of youth, Mariyam thrives on keeping her two identities separate.
Mariyam’s central struggle is not so much with her pregnancy and how it
might affect her social life within the conservative bubble she lives in, but
rather what it means for her control over her worlds.

We wish director Haider Hussain and his team good luck and we’re looking forward to see the result!

Do you want te be updated about the project? Ffollow the Facebookpage of Honeycomb and our website.

FilmLAB Jam Sessions

Martijn van Veen FilmLAB Alumni Programme

Regardless of lockdowns and corona measures, CinemAsia FilmLAB will keep organising some activities during these difficult times. We will continue our FilmLAB Jam Sessions for our FilmLAB Alumni and those who are interested. This happens every other week and is organised by FilmLAB Supprot André Kloer.

During these Jam Sessions of one to one and a half hours a sent in project of one of the participants is discussed. A Participant can join a session to give feedback or receive feedback on their project. Beforehand the participant requesting feedback will share their documents with the group.  FilmLAB Support André Kloer and/or Daan Vree together with the other alumni present will give their feedback on the project to help or motivate the filmmaker to improve their project. Participants can send in all sorts of things: a filmplan, script, concept/outline, early montage, production plan, budgetplan, distribution plan. If they feel stuck on a project, are experiencing writers block, or simply have difficulty to find the motivation they will receive some help from those present! If at  the time there are strict corona measures the Jam Sessions will be organised through videocall.

Are you working on an idea for a film, do you have a filmscript or filmplan and don’t know how to get to the next stage, do you have an edit you feel could still be better or do you simply want to get your film screened more often, then CinemAsia FilmLAB can try to help you. Interested to joing? Then send an email to filmlab@cinemasia.nl

Netflix New Voices Script Contest

Netflix New Voices Script Contest

André Kloer Nieuws

Amsterdam, 24 november – Netflix is on the hunt for screenwriters with a talent for creating compelling and inclusive content that can touch a wide audience. The New Voices Script Contest is organised in partnership with Scriptbank, Dutch accelerator programme for film and TV producers. After a thorough selection, up to 15 script writers in the Netherlands will receive a grant enabling them to focus on writing a first draft of a feature film script. Registration for the contest opens on November 24th at netflixnewvoices.nl/nl.

It’s the first time that Netflix looks for film scripts in this way. Janey van Ierland, Manager Acquisitions & Coproductions at Netflix: ‘This contest is about finding new voices who tell new stories. Netflix feels it is important that the audience can identify with the storyline and that a variety of voices is represented.’ Maarten Almekinders at Scriptbank adds to that: ‘Writers who are new to the scene have a hard time attracting the attention of producers and TV channels, especially if they didn’t graduate from The Netherlands Film Academy. The contest gives writers from all backgrounds the chance to get noticed by Netflix.’

The writers will receive coaching to help them create their first draft of a feature film script. Netflix invites writers from all backgrounds to submit their feature film proposal and complete a writing assignment. Up to fifteen talents will be selected to write a first draft of a feature film script in the first months of 2021. The five most promising scripts will receive a prize. The top two scripts will be optioned to be developed for consideration as a Netflix Original Film for the service.

 

The Bowl

The Bowl te zien bij Ambacht in Beeld

Daan Vree Event tip, Nieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch.

Op zondag 6 september is Ambacht in Beeld terug met de Best of Ambacht in Beeld: A Time for Making & The Bowl, de korte FilmLAB-documentaire van Ingrid Guldenaar. Na afloop volgt een nagesprek. De vertoning vindt plaats in de Fabriek in Zaandam.

De documentaire A Time for Making gaat over het prachtige Canadese eiland Gabriola, met negen portretten van gedreven ambachtslieden. Na A Time for Making is de korte film The Bowl (10’) te zien, een film van regisseur Ingrid Guldenaar. The Bowl is een portret over Ingrids zus Barbara. Ingrid Guldenaar maakte deze film tijdens CinemAsia FilmLAB. Na afloop van de vertoning is er een nagesprek met Barbara. Ook Ingrid is aanwezig voor het beantwoorden van vragen

Barbara Guldenaar
Barbara is de hoofdpersoon in The Bowl. Zij tekent, schildert en geeft daarin ook les. Daarnaast maakt ze collages, draait ze aardewerk, beschildert ze keramiek en maakt ze foto’s. Ze woont en werkt in Krommenie. Op de website van Barbara kun je meer van haar werk bekijken.


Ingrid Guldenaar

Binnenkort lees je op onze website een interview met regisseur Ingrid Guldenaar waarin zij meer vertelt over de achtergrond van de film en de totstandkoming ervan tijdens het documentairetraject van CinemAsia FilmLAB.

Meer informatie:

The Bowl

Stills uit The Bowl van Ingrid Guldenaar.

 

 

Amber Nefkens maakt voor de Indië-herdenking de animatie De twee hondjes en het lied Vader.

Daan Vree FilmLAB Alumni Programme, Nieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch.

Amber Nefkens maakte voor de Indië-herdenking de animatie De twee hondjes, samen met Jana Kaminski. In de animatie is de verteller Ambers oma: E.A. Smith-Broers, die eerder te zien was in de FilmLAB-docu Indië op een Bord. Ook vertolkt ze het nummer Vader met gitarist Samuel Leeuwenburg .

Amber over de herdenking en deze productie:

“Ik herdenk op 15 augustus in het bijzonder de vader van mijn oma, die nooit meer terugkeerde. De oorlog heeft veel impact gehad op mijn familie. Verlies van dierbaren en verstoorde toekomstdromen. Desondanks zijn levens weer opgepakt en is toekomst gezocht voor henzelf en hun kinderen. We moeten ons dit altijd blijven herinneren.

Mijn oma is geboren op 6 maart 1921 in Semarang, Java, Nederlands-Indië. Ze is de oudste van een gezin van 7 kinderen, 3 jongens en vier meisjes. Samen met hun ouders, grootmoeder en de hulpen woonden ze aan de Bergotaweg. Ze beleven daar een onbezorgde kindertijd.

Dan breekt de oorlog uit en in 1942 wordt de vader van oma meegenomen om te werken in de kolenmijnen, in kamp Kamioka, Osaka Japan. Oma is dan 21 jaar. De familie komt de tijd relatief goed door, maar ze weten niet hoe het met hun vader gaat. Begin december 1942 is hij meegenomen en diezelfde maand – op 29 december 1942 is hij overleden.”

De twee hondjes (animatie)
* verhaal: E.A. Smith-Broers
* animatie: Jana Kaminski
* muziek & geluid: Samuel Leeuwenburg
* idee: Amber Nefkens

Vader (live vanuit museum Bronbeek)
* camera + color grading: Lester Kamstra
* zang, tekst + video edit: Amber Nefkens
* gitaar + audio: Samuel Leeuwenburg
Met dank aan: Museum Bronbeek

Amber Nefkens is een filmmaker, theatermaker en muzikante met Indische roots. Meer over haar theatervoorstelling vind je op de website www.hetlandvantoen.nl

Ari Purnama

FilmLAB Alumnus interview: Ari Purnama

Maine Galvez FilmLAB Alumni Programme, Interview

Ari ‘Ernesto’ Purnama is a filmmaker of Indonesian origin, university educator and researcher, and a FilmLab 2012 alumnus. In this interview, he talks about how he got into filmmaking, his past, recent, and future projects, and his CinemAsia FilmLAB experience.

Tell us how you got into filmmaking?

‘I got into filmmaking because a friend of mine who submitted his film to IFFR in 2010 wanted to have my music. The film is called ‘At the very bottom of everything’. It’s about someone who struggles with bipolar disorder. He invited me to the premiere and it’s such an eye opening in a sense that the world of filmmaking can also be very down to earth, personable, inclusive and friendly. 

When I was there having lunch with all those filmmakers from different parts of the world, it dawned on me that “Oh yea, you don’t need to go to Hollywood. We can also bring our stories.” So that kind of inspired me. And I always see myself as an imaginative person. I have stories and ideas at the back of my mind that I wanted to put into paper and then later on turn to screen. I never really had the facility nor avenue to do it, until I discovered the FilmLAB opportunity from CinemAsia.’ 

Ari PurnamaHow did you come across CinemAsia FilmLAB?

‘I think someone kinda referred that to me because I was writing some reviews and articles for a magazine called Latitude. That year, I think it’s about inter-generational relationships. It’s about families in the Netherlands so I thought “Hey, one of my stories also touches on that issue”. The title of my film then was called ‘Makan Siang’ which means lunch in Indonesian but I ended up not using that title. Instead I opted for Our Attachment to Rice’.’ 


How did this experience help you move forward in filmmaking?

‘I think one of the instrumental things from this FilmLAB is that it kind of reaffirmed my desire and conviction that I could make films and I could tell stories, and also just to dive yourself into crafts that you wanna pursue further. Like I always thought that directing was my main thing but directing is still a very mysterious thing for me. Even though you can learn by the book, still, how do you work with actors? How do you work with non-actors? I was also able to realize that maybe I also love to delve myself into the cinematography aspects. I think the biggest thing that opened my eyes during the making of FilmLAB film is that, I realized that I have so little knowledge about that aspect of the film, how to tell a story visually. So from there, it kinda compelled me to actually learn more about that.’

After you’ve done the CinemAsia FilmLAB in 2012, have you worked on some other projects? 

‘Yea, so I made another short film for this competition called the 48 hour project. At that time, in 2013 they just started the 48 hour film project in Leeuwarden. We made a short called ‘Humblified’. It doesn’t exist in the English language but I came up with that. It’s about an American salesman who comes to Leeuwarden to enter an arm wrestling match. 

And then afterwards I made a short film called ‘Snugglefest’. It’s about a Dutch girl who is obsessed with American guys with American accent. It’s kind of a critique to the way I see people here who tend to valorize the British English. Whatever they do, even when I was working for a client for video making, they wanted a narrator but it had to be a British sounding person. I was like why not Dutch? Because I love the Dutch accent when they speak in English, I love hearing it. Since then I haven’t done any other fiction films because I shifted more towards corporate filmmaking/videos. 

Recently I’d been pondering about making documentaries. So the topic I’m working on at the moment that I hope to bring out for potential fundraising is, in Indonesia, there’s an emerging movement of all-female Muslim metal bands. I’m interested in following this band called ‘VOB’ (Voice of Baceprot), which comprises 14 – 15 y/o all-Muslim hijab-wearing musicians. It’s interesting to kinda look into to what extent they tend to, on one hand you know trying to aspire to become musicians and at the same time they have to deal with what the society expects from them. Metal music is seen still as an unislamic phenomenon so I’m interested to see how they reconcile that. But this is still a very early idea project that I wanna pursue.’

Ari PurnamaWhat was the best thing about your CinemAsia FilmLAB experience? 

‘The best thing about that whole experience was that it forced you to come up with practical creative solutions. I don’t know if it rings true or not. But I do believe that a filmmaker is also a creative problem solver. The script and scenes are there, but how are you gonna shoot it? That’s a problem in itself. How you wanna present visually and where you wanna start and how you wanna ‘drag’ the audience from that moment to moment transition. To me it’s about creative problem solving and having that experience in such a pressure-cooker kind of situation kinda helped me think strategically but also quickly because we really didn’t have time and you didn’t have a lot of budget.  

And the premiere was amazing. I was there with the cast and crew. You get to respond to questions. Having people from different parts of the country who can relate to the story, that’s the most gratifying part to me.’ 

You can find Ari’s FilmLAB 2012 short and his other works in his Vimeo account. You can also check out his creative production house EMPIRIKAL here 

Pete Wu bij de psycholoog

Pete op date met de bananen

Daan Vree FilmLAB Alumni Programme, Interview, Nieuws

Sorry, this entry is only available in Dutch.

Journalist Pete Wu noemt zichzelf een banaan: Chinees van buiten (‘geel’) en Nederlands van binnen (‘wit’). In de driedelige VPRO-serie Pete en de Bananen gaat Pete op zoek naar de regels in datingland, voor hemzelf en voor andere ‘bananen’. Een serie over liefde en daten tussen twee culturen. CinemAsia sprak met hem via een videoverbinding over de totstandkoming van zijn documentaire.


We kennen je van je boek De Bananengeneratie. Wat was er eerder: het idee voor het boek of voor de documentaire?

‘Het begon als een plan voor een serie. In 2016 heb ik een artikel gepubliceerd in Volkskrant Magazineover een reis met mijn moeder dat ook terug te vinden is in mijn boek. Er was een omroep die interesse had om er een serie van te maken, maar dat is uiteindelijk niet doorgegaan, want ze vonden het toch een te groot risico om te investeren in “een nieuw gezicht”.

Een jaar daarna had ik op verzoek een verhaal geschreven voor Das Mag en die vroegen op gegeven moment of ik misschien plannen had voor een boek. Ik dacht toen: oh, dan lever ik gewoon het plan in van die serie. Maar inmiddels was ik geselecteerd voor het traject bij VPRO Dorst om een documentaire te maken, maar toen was ik al met dat boek bezig. Zo kwam ik op het idee om mij voor de serie alleen te richten op het deel over de liefde. Verhaallijnen uit het boek gaan door in de serie, als een soort sequel.  Zo vertelt Lily in het boek over haar struggels met haar deels Surinaamse vriend, maar in de serie gaat ze uiteindelijk toch met hem trouwen en bezoek ik haar als ze een trouwjurk gaat uitzoeken.

Ik heb ook bepaalde dingen bewust niet in het boek gezet, zodat ik ze nog kon gebruiken voor de serie. Bijvoorbeeld: ik had zelf al bedacht dat ik eigenlijk op date moest met iemand van Oost-Aziatische afkomst. En toen dacht ik: ik kan dat voor het boek gaan doen, maar het is natuurlijk veel leuker om dat straks te zien.’

Pete Wu bij de psycholoog

Pete bij de psycholoog.

 

Hoe belangrijk is dat visuele aspect?
‘In het boek praat ik veel over representatie van Aziaten in de media, maar je ziet ze niet. In de serie kan ik veel verschillende Aziatische gezichten echt laten zien en henzelf het verhaal laten vertellen. Op schrift kan ik dat maar tot op een bepaalde hoogte doen, want als verteller vervorm ik nog steeds op een bepaalde manier hun verhaal tot die van mij. Misschien begrijp je als niet-Aziatische kijker beter hoe divers die verhalen kunnen zijn dan als lezer.’

Hoe is de serie opgebouwd?
‘Elke aflevering bestaat uit een paar vaste onderdelen. We beginnen met een paar mensen die in de camera een vraag beantwoorden. Bijvoorbeeld: hoe denk je dat Chinese ouders anders zijn dan Westerse ouders? Of: wat voor dingen heb je meegemaakt op datingapps? Dan komt de leader. Daarna zie jij mij in gesprek met de therapeut en zij stelt de beginvraag waarmee we de aflevering ingaan. De eerste aflevering gaat over in hoeverre mijn idee over hoe een relatie hoort te zijn, gevormd is door mijn ouders. Daarna ga ik bij andere Chinese Nederlanders langs die wel geslaagd zijn om aan dat ‘perfecte plaatje’ te voldoen om te kijken hoe zij dat hebben gedaan.’

Pete in het café.

Welke rol spelen je ouders in de serie?
‘Elke aflevering eindigt met een soort eindmonoloog waarin ik kort vertel over mijn verhouding tot mijn ouders. In de eerste aflevering vertel ik over mijn verhouding met mijn vader en dat ik niet aan de verwachtingen, aan dat perfecte plaatje, kan voldoen. Mijn moeder blijft in haar cocon, terwijl ik in de buitenwereld te maken heb met heel veel dingen waartoe ik mij moet verhouden, omdat ik er anders uitzie, terwijl mijn moeder daar vroeger nooit echt last van heeft gehad, omdat zij is opgegroeid in China en ik juist in een omgeving waarin niemand op mij lijkt.’

Eer je je ouders door nu de perfecte vriend mee naar huis te nemen?
‘Zij hebben ooit gezegd: we gaan nooit je homoseksualiteit accepteren. Het pijnlijke is dat ik voor mijzelf heb gekozen, maar nog steeds niet helemaal los ben geraakt van wat mijn ouders willen. Het Invisible hands syndromenoemen ze dat. Dat je ouders op een bepaalde manier nog steeds een hand hebben in hoe je reageert op dingen.

Nadat ik uit de kast was gekomen, zo’n vier jaar geleden, was er meer afstand tussen ons ontstaan. Nu brengen ze weer regelmatig eten. Dat geeft aan dat ze willen laten zien dat het op een bepaalde manier oké is. Toch hoop je nog dat ze ooit op een directe, Hollandse manier zeggen dat ze je volledig accepteren.’

Pete op date.


Voor de documentaire heb je samengewerkt met Willem Timmers, die naast cameraman ook fungeerde als coregisseur: hoe verliep die samenwerking?
‘Ik heb heel veel aan hem gehad qua hoe je naar dingen kijkt of hoe je een verhaal opbouwt. Als schrijver had ik het verhaal helder, maar hij kon heel goed de vertaalslag maken naar beeld. Het is zo gegroeid dat hij op een bepaalde momenten de regie moest overnemen. Bijvoorbeeld tijdens de draaidag bij mijn ouders, dat was een van de zwaarste draaidagen die ik heb gehad. Zodra je bij je ouders bent, ben je ineens weer dat kind. Ik zei tegen Willem: “Ik kan dit even niet, dus misschien wil jij de advocaat van de duivel spelen en even regieaanwijzingen geven? Wilt u zo gaan staan? Wilt u dit alstublieft nog een keer doen?” Mijn ouders zouden niet zo snel naar mij luisteren op die manier, maar wel naar een buitenstaander. Wij vulden elkaar heel goed aan. Bovendien is Willem een van mijn beste vrienden. Dat maakte het voor mij heel ontspannen. Voor een eerste documentaire bij een vreemde cameraman zou ik waarschijnlijk meer schroom voelen.’

Was je vrij in je keuze voor crew en cast?
‘Ik heb zelf iedereen gecast. Deels zijn het mensen uit mijn boek, deels nieuwe mensen. Ik heb ze uitgezocht op hun achtergrondverhalen, op diversiteit in seksualiteit en etniciteit, maar ook op hun looks en of ze goed voor de camera waren. Ik mocht zelf ook mensen aandragen voor de crew, maar ik was niet heel bekend in het wereldje. Daarom is veel crew aangedragen door Willem en door de VPRO.’

“Ik denk dat dit soort verhalen ook in de mainstream media thuishoren.”

Wat hoop je voor reacties te krijgen?
‘Voor mijn boek heb ik uit alle hoeken veel respons gekregen. Van witte mensen kreeg ik reacties als: wauw, ik wist dit soort dingen niet. Ik ben blij dat je dit hebt geschreven. Nu begrijp ik mijn vriend of collega beter. Ik wist niet dat er discriminatie bestond tegen Aziaten. Dat soort reacties. Aziatische Nederlanders waren vaak blij dat ze zich konden herkennen in de verhalen. Er waren ook reacties waar ikzelf om moest huilen, omdat dit natuurlijk ook iets is wat ik vroeger zelf miste: verhalen van kinderen van migranten door henzelf verteld. Ik denk dat dit soort verhalen ook in de mainstream media thuis horen.’

Je geeft mensen ook een stem.
‘Ja, ik denk dat er veel mensen rondlopen die altijd het gevoel hebben gehad: mijn stem doet er niet toe. Maar natuurlijk doet het er toe! Ik hoop dat het mensen ook inspireert om ook hun verhalen te vertellen. Dat draagt ook bij aan een meer diverse representatie, iets waar CinemAsia ook al heel lang voor staat.’

“Pete en de bananen” is te zien vanaf 8, 15 en 22 juni op het YouTube-kanaal van de VPRO, op vpro.nl/peteendebananen of op de Facebook-pagina van VPRO Dorst. Op zondag 28 juni ook te zien op de televisie op NPO 3.

De eerste aflevering is nu online!

tekst: Daan Vree
foto’s: VPRO